

เรื่องน่ารู้ของวันคริสต์มาส
คริสต์มาส
Jingle Bells....
Jingle Bells...
วันคริสต์มาส
เป็นอีกหนึ่งเทศกาลของคนตะวันตก
ที่แพร่หลายไปทั่วโลกจะเปรียบได้ก็เหมือนวันสงกรานต์ของบ้านเรานั่นเอง
วันนี้เป็นวันที่ทุกคนจะอยู่กับครอบครัว
หลังจากที่ทำงานมาทั้งปี
วันนี้เป็นวันสำคัญของผู้นับถือศาสนาคริสต์
เพราะเป็นวันครบรอบวันประสูติของพระเยซู
หรืออีกความหมายคือ
คือการฉลองการกำเนิดของพระเยซู
 |
คำว่า
"คริสต์มาส"
เป็นคำทับศัพท์
ภาษาอังกฤษ
Christmas
ซึ่งมาจากคำภาษาอังกฤษโบราณ
ว่า Christes
Maesse ที่แปลว่า
บูชามิสซาของ
พระคริสตเจ้าเพราะการร่วมพิธีมิสซา
เป็นประเพณีสำคัญที่สุดที่ชาวคริสต์ถือปฏิบัติกันในวันคริสต์มาส
คำว่า Christas
Maesse
พบครั้งแรกในเอกสารโบราณเป็นภาษาอังกฤษในปี
1038
และคำนี้ก็ได้แปรเปลี่ยนมาเป็นคำว่า
Christmas
ในภาษาไทย
"คริสต์มาส"
ก็มีความหมายเช่นกัน
คำว่า มาส แปลว่า
เดือน
เทศกาลคริสต์มาสจึงเป็นเดือนที่เราระลึกถึง
พระเยซู
คริสตเจ้าเป็นพิเศษ
อีกความหมายหนึ่งของคำว่า
มาส คือ ดวงจันทร์
ฉะนั้นจึงตีความหมายเป็นภาษาไทยได้อีกอย่างหนึ่งคือ
พระเยซูทรงเป็นความสว่างของโลก
เหมือนดวงจันทร์เป็นแสงสว่างในตอนกลางคืน
|
ชื่อคริสต์มาส
มาจากภาษาอังกฤษ
"มิสซาของพระคริสต์"
คือพิธีนมัสการที่ชาวคาทอลิค
ทำกันในเวลาเที่ยงคืนของ
คืนวันที่ 24 เดือนธันวาคม
ชาวเยอรมันเรียกว่า
"ไวน์หนากท์" ซึ่งแปลว่า
"คืนศักดิ์สิทธิ์"
การให้ของขวัญในวันคริสต์มาส
เป็นธรรมเนียมนี้
เริ่มกับชาวโรมที่เคยให้ของขวัญแก่เพื่อนในวันขึ้นปีใหม่(มักจะเป็นผลไม้
ขนม หรือทองคำ)
ต่อมาชาวอังกฤษถือ
"วันกลอง"
(ในวันที่ 26
ธันวาคม)เป็นวันที่ศิษยาภิบาลเคยเปิด
"กลองทาน"
ในโบสถ์
และแจกเงินให้สมาชิกที่ยากจน
ต่อมาชาวอังกฤษก็ให้ของขวัญแก่พวกคนใช้
และเจ้าหน้าที่ต่างๆ
ในวันนั้นด้วย
ในทวีปยุโรป เด็กๆ
มักจะเข้าใจว่า
พระกุมารเยซูเป็นผู้นำของขวัญมาให้เขา
(แท้จริงแล้วพ่อแม่เป็นผู้ที่ให้ต่างหาก)
แต่เด็กที่สหรัฐอเมริกามักจะคิดว่า
"ซานตาคลอส"
เป็นผู้ให้ในคืนก่อนวันคริสต์มาส
หรือคริสต์มาสอีฟ
จะมีงานแครอลลิ่ง
ซึ่งจะมีเด็กๆ
ไปร้องเพลงตามบ้าน
ในคืนวันคริสต์มาส
ผู้ที่นับถือศาสนาคริสต์
จะมารวมตัวกันที่โบสถ์เพื่อทำกิจกรรมร่วมกัน
เช่นการแสดง
ร้องเพลง คำทักทาย
Merry X'mas
คำว่า Merry
ในภาษาอังกฤษโบราณแปลว่า
สันติสุข
และความสงบทางใจ
เพราะฉะนั้น
คำนี้จึงเป็นคำที่ใช้อวยพรให้แก่ผู้ที่เรารัก
เคารพ และนับถือ
ขอให้เราได้รับสันติสุขและความสงบทางใจ
เนื่องในโอกาสเทศกาลคริสต์มาส |
 |
ความเป็นมาของเทศกาลคริสต์มาส
ชาวไทยฉลอง
"เฉลิมพระชนม์พรรษา" วันที่ 5
ธันวาคม
เพื่อระลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณของพระมหากษัตริย์ทุกปี
ในสมัยโบราณก็มีประเพณีเช่นเดียวกัน
ชาวโรมันมีการระลึกถึงการสมภพของพระเจ้าจักรพรรดิ
คนท้องถิ่นอื่นก็ระลึกถึงและเฉลิมฉลองวันเกิดของกษัตริย์
หรือผู้ปกครองบ้านเมืองของตนด้วยความยินดี
แม้แต่ชาวยิวในสมัยของพระเยซูเอง
ก็ฉลองการเกิดของ
กษัตริย์เฮรอด
เช่นเดียวกัน
เพราะฉะนั้นจึงเป็นเรื่องธรรมดา
ที่ชาวคริสต์สมัยโบราณถือเอาประเพณีของชนในท้องถิ่นนั้น
มาประยุกต์เข้ากับศาสนา
โดยจัดให้มีการฉลอง
เพื่อระลึกถึงการบังเกิดของพระเยซู
ที่เขายกย่อง
เหมือนกษัตริย์
ผู้ยิ่งใหญ่แห่งสากลโลกผู้ทรงเกียรติเลอเลิศ
ประเพณีนี้
ได้เริ่มมาจากกรุงโรมในศตวรรษที่
4 และค่อยๆ เผยแพร่ไปทุกทวีป
สำหรับเทศกาลเฉลิมฉลองวันคริสต์มาสนั้น
ทางประเทศตะวันตกเริ่มฉลองการประสูติของพระเยซู
ในวันที่ 25 ธันวาคมมาตั้งแต่
ค.ศ.354 เป็นอย่างช้า
เหตุที่เลือกวันนี้
เพราะตรงกับงานฉลองเทพและฤดูกาลในสมัยนั้น
เช่น วันเหมายัน
ซึ่งดวงอาทิตย์โคจรมาอยู่ในจุดใต้สุดในฤดูหนาว
และเป็นวันที่กลางคืนยาวกว่ากลางวัน
สัปดาห์เฉลิมฉลองของชาวโรมัน
งานฉลองเทพเจ้าแซตเทิร์น
และการฉลองวันสิ้นปี เป็นต้น
ค.ศ. 1645
ชาวอังกฤษผู้เคร่งศาสนากลับให้ถือศีลอดแทนการฉลอง
แต่พระเจ้าชาลส์
ที่สองฟื้นฟูเทศกาลคริสต์มาสขึ้นมาอีกครั้ง
ในค.ศ.1660
การฉลองในรัชสมัยของสมเด็จพระนางเจ้าวิกตอเรียกลายเป็นต้นแบบของงานคริสต์มาส
และแพร่หลายไปทั่วโลก ในเวลา
ต่อมา ตลอดเดือนธันวาคม
ร้านรวงส่วนใหญ่จะตกแต่งซุ้มพระกุมารเยซู
และที่ขาดไม่ได้คือ
ซานตาคลอส
ตัวจริงของซานตาครอสคือนักบุญนิโคลัสซึ่งเป็นบาทหลวงในตุรกีช่วงคริสต์ศตวรรษที่สี่
ผู้ขึ้นชื่อในเรื่องความใจดีโดยเฉพาะกับเด็กๆ
ต่อมาท่านเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางทั่วฮอลแลนด์ในชื่อ
"ซินเตอร์คลาส"
ราวค.ศ.1870
ชาวอเมริกันเรียกชื่อเพี้ยนไปเป็น"ซานตาคลอส"
ตั้งแต่แรกจนถึงค.ศ. 1890
ภาพของซานตาคลอสเป็นชายร่างผอมสูงสวมชุดสีเขียว
หรือน้ำตาลสลับแดง เจนนี
ไนสตรอม ศิลปินชาวสวีเดน
เป็นผู้คิดค้นรูปลักษณ์ของซานตาครอสอย่างที่เห็นกันในปัจจุบัน
โดยวาดภาพ
ลงในบัตรอวยพรคริสต์มาส
ภาพเหล่านี้ได้รับความนิยมไปทั่วโลก
เมื่อชาวสวีเดนอีกคนชื่อ
แฮดดอน ซันด์บลอม
นำภาพวาดของไนสตรอมสวมชุดขาวแดง
อันเป็นสีเดียวกับเครื่องหมายการต้าของโคคา-โคล่า
ซันด์บลอมยังเปลี่ยนโฉมซานตาคลอสให้ทรวดทรงอ้วนท้วน
และมีกวางเรนเดียร์เป็นพาหนะประจำตัว
ความคิดที่ว่าซานตาคลอสเข้าบ้านทางปล่องไฟเริ่มขึ้นในค.ศ.1822
เมื่อ
คลีเมนต์ มัวร์
นักคิดชาวอเมริกัน
ประพันธ์บทกลอนชื่อ
"เมื่อนักบุญนิโคลัสมาเยี่ยมเยือน"
อิ่มอร่อยกับไก่งวง
ไก่งวงเริ่มแพร่ไปสู่อังกฤษเมื่อวิลเลียม
สทริกแลนด์
ซื้อไก่งวงหกตัวจากพ่อค้าชาวอินเดียนแดงในเม็กซิโก
และนำไปขายในเมืองบริสทอล
ประเทศอังกฤษเมื่อค.ศ.1526
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่เจ็ดทรงโปรดเสวยไก่งวงฉลองเทศกาลและชาวอังกฤษก็ปฎิบัติตาม
แต่ยังถือเป็นของหรูหราจนถึงทศวรรษ
1650
ปัจจุบันคนหลายล้านคนกินไก่งวงอบในวันที่
25 ธันวาคม
ทำไมจึงฉลองคริสต์มาสในวันที่
25 ธันวาคม
|
ตามหลักฐานในพระวรสาร
มีว่า
พระเยซูบังเกิดในสมัยที่จักรพรรดิ
ซีซาร์ ออกัสตัส
ให้จดทะเบียนสำมะโนครัว
ทั่วทั้งแผ่นดิน
โดยมีคีริริอัส
เป็นเจ้าเมืองซีเรีย
ซึ่งในพระวรสารไม่ได้บอกว่าเป็นวันหรือเดือนอะไร
สมัยก่อนคริสตชนคิดเอาว่าที่มีการฉลองคริสต์มาส
ในวันที่ 25
ธันวาคมนั้น
ก็เพราะเป็นวันเกิดของพระเยซูตามทะเบียนเกิด
ซึ่งเป็นเอกสารที่คีรินิอัสเก็บไว้
แต่ที่จริงแล้ว
เอกสารนี้ได้สูญหายไปหมดแล้ว
นักประวัติศาสตร์ไม่สามารถค้นพบได้นักประวัติศาสตร์หาสาเหตุต่างๆ
ว่า
ทำไมคริสตชนจึงเลือกเอาวันที่
25 ธันวาคม
เป็นวันฉลองคริสต์มาสตั้งแต่ศตวรรษที่
4 เป็นต้นมา
และก็ให้คำอธิบายหนึ่งที่
สมเหตุสมผล
หรือมีน้ำหนักมากที่สุด
คือ ปี ค.ศ. 274
จักรพรรดิ
AURELIAN
ได้กำหนดให้วันที่ 25
ธันวาคม เป็นวันฉลองวันเกิดของสุริยเทพ
ผู้ทรงพลัง |
 |
กล่าวตามความรู้ทางวิชาดาราศาสตร์
สมัยนั้น
เห็นว่าวันนั้นเป็นวันที่ดวงอาทิตย์อยู่ไกลที่สุดจากเส้นศูนย์สูตรของโลก
และเริ่มหมุนไปทางด้านเหนือของท้องฟ้า
วันใหม่เริ่มยาวขึ้น
ชาวโรมันฉลองวันนี้อย่างสง่า
และถือเสมือนว่าเป็นวันฉลองของพระเจ้าจักรพรรดิไปในตัวด้วย
เพราะพระเจ้าจักรพรรดิ
เปรียบเสมือนดวงอาทิตย์
ที่ให้ความสว่างแก่ชีวิตมนุษย์
ชาวคริสต์ที่อยู่ในจักรวรรดิโรมันรู้สึกอึดอัดใจ
ที่จะฉลองการบังเกิดของดวงอาทิตย์
ตามประเพณีของชาวโรมัน
จึงหันมาฉลองการบังเกิดของพระเยซู
แทน ในวันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ.
330
เริ่มมีการฉลองคริสต์มาสอย่างเป็นทางการและอย่างเปิดเผย
เนื่องจากก่อนนั้น
มีการเบียดเบียนคริสตชนอย่างรุนแรง
(ตั้งแต่ ปี ค.ศ. 64-313)
ทำให้คริสตชนไม่มีโอกาสฉลองอะไรอย่างเปิดเผย
อีกนัยหนึ่ง
ชาวคริสต์ได้เห็นว่า
ในพระคัมภีร์
เรียกพระเจ้าว่า
เป็นดวงอาทิตย์แห่งความชอบธรรม
จึงเห็นว่ามีหลักฐานในพระคัมภีร์สนับสนุนให้
ถือวันที่ 25
ธันวาคมเป็นวันเกิดของพระเยซู
วิวัฒนาการแห่งการฉลองวันคริสต์มาส
การฉลองคริสต์มาสแพร่มาจากกรุงโรม
ไปยังทุกประเทศพร้อมกับศาสนาคริสต์ที่ค่อยๆ
แผ่ขยายไปในที่ต่างๆ จนในปี
ค.ศ. 1100
ประชาชนก็เป็นคริสตชนทั้งหมด
ทั่วยุโรป
เพราะถือว่าเป็นวันสำคัญวันหนึ่งในศาสนา
เราสามารถแบ่งวิวัฒนาการ
ของการฉลองวันคริสต์มาสเป็น 4
ช่วง คือ
(1) ค.ศ. 330-1100
ช่วงนี้เป็นช่วงแห่งการเผยแพร่ศาสนาคริสต์ทีละเล็กทีละน้อย
ก็มีการฉลองวันคริสต์มาส
และก็มีการเริ่มเทศกาล
เตรียมรับเสด็จพระเยซูเป็นเวลา
4 สัปดาห์ก่อนคริสต์มาส
เป็นเวลาเตรียมตัวโดยการใช้โทษบาป
อดอาหารและภาวนาเป็นพิเศษ
(2) ค.ศ. 1100-ศตวรรษที่
16
ช่วงนี้มีการพัฒนาประเพณีต่างๆ
ที่เกี่ยวกับการฉลองคริสต์มาส
เช่นการแต่งเพลงคริสต์มาส
การทำถ้ำพระกุมาร
ทำต้นคริสต์มาส
(3) ศตวรรษที่ 16-19
ระยะนี้มีการแตกแยกในคริสต์ศาสนา
เกิดมีนิกายบางนิกายขึ้นมา
ซึ่งบางนิกายไม่สนับสนุนให้มีการฉลองวันคริสต์มาส
ด้วยเหตุผลที่ว่า
คริสต์มาสเป็นวันที่มนุษย์เลือกเอาเองโดยได้รับอิทธิพลจากชาวโรมัน
ที่ฉลองดวงอาทิตย์คล้ายเป็นพระเจ้าของเขา
และชาวบ้านก็ให้ความสำคัญแก่วันนี้
มากกว่าวันอาทิตย์
ซึ่งเป็นวันที่พระเจ้ากำหนดให้เป็นวันศักดิ์สิทธิ์
แต่อย่างไรก็ตามชาวคาทอลิกพร้อมกับคริสตศาสนาหลายๆ
นิกาย เช่น Lutheran เป็นต้น
ยังรักษาการฉลองนี้ไว้ด้วยความอบอุ่น
และศรัทธาจนถึงปัจจุบัน
(4) ศตวรรษที่ 19 -
ปัจจุบัน
เริ่มมีประเพณีอื่นทางโลกแทรกเข้ามา
ซึ่งมีอิทธิพลต่อการฉลองนี้มาก
เช่นเรื่องซันตาคลอส
การให้ของขวัญ
การส่งบัตรอวยพรคริสต์มาส
ซึ่งร้านต่างๆ ยินดีสนับสนุน
เพราะเป็นโอกาสดีที่จะขายสินค้า
ช่วยพัฒนาเศรษฐกิจให้ดีขึ้นไปในตัว
ด้วยเหตุนี้ชาวบ้านทั่วไปอาจจะลืมความสำคัญ
หรือความหมายที่แท้จริงของคริสต์มาส
โดยหันมาเพิ่มความสนใจในสิ่งภายนอกมากกว่า.
การทำ "ถ้ำพระกุมาร"
ตามความในพระคัมภีร์พระเยซูเกิดในรางหญ้า
(ลก.2,7)
ซึ่งเราไม่แน่ใจว่าอยู่ตรงไหน
แต่เนื่องจากในแถบเบธเลเฮมมี
ถ้ำอยู่มากมาย
ที่พวกดูแลฝูงแกะใช้เป็นที่พักของสัตว์
(รางหญ้า) และตัวเอง
เป็นความคิดของชาวคริสต์ธรรมดาว่า
รางหญ้าที่พระวรสารอ้างถึงนั้น
คงอยู่ในถ้ำแห่งหนึ่งในเบธเลเฮม
ประเพณีการทำถ้ำนั้น
มาจากอิตาลีโดยนักบุญฟรังซิส
อัสซีซีเป็นผู้เริ่ม
โดยวันคริสต์มาส ปี ค.ศ. 1223
นักบุญฟรังซิลชวนชาวบ้านทุกคนในหมู่บ้านที่
Greccio ที่ท่านอยู่
ร่วมแสดงละคร
มีการเตรียมถ้ำพระกุมารและใช้สัตว์จริงๆ
เช่น วัวและลา อยู่ในถ้ำด้วย
การที่ใช้วัวและลา
เพราะเป็นสัตว์ที่ชาวบ้านใช้เป็นประจำ
จากนั้น ก็จุดเทียนมายืนรอบๆ
ถ้ำที่ทำขึ้น
ร้องเพลงสรรเสริญพระเจ้าจนถึงสว่างและฟังมิสซาด้วยกันตั้งแต่นั้นมา
ประเพณีทำถ้ำพระกุมารทั้งในวัดและในบ้านก็แพร่หลายไปทั่วทุกหนทุกแห่ง
ต้นคริสต์มาส
|
 |
ในสมัยโบราณ
ต้นคริสต์มาส
หมายถึงต้นไม้ในสวนสวรรค์
ซึ่งอาดัมและเอวาไปหยิบผลไม้มากิน
และทำบาปไม่เชื่อฟัง
พระเจ้าตั้งแต่ศตวรรษที่
11
ชาวคริสต์แสดงละครที่หน้าวัด
ถึงความหมายของคริสต์มาส
และเอาต้นไม้ต้นหนึ่งไว้ตรงกลางเพื่อประดับฉาก
แสดงถึงบาปกำเนิดของอาดัมและเอวา
ต้นไม้ที่ใช้เป็นต้นสน
เนื่องจากเป็นต้นไม้
ที่หาง่ายที่สุดในประเทศเหล่านั้น
การแสดงละครคริสต์มาสแบบนี้มีมาเป็นเวลาช้านานหลายร้อยปี
จนถึงศตวรรษที่ 15
พระสังฆราชหลายแห่งได้ห้ามแสดงเนื่องจากการแสดงนั้น
กลายเป็นการเล่นเหมือนลิเกล้อชาวบ้าน
ผู้ปกครองบ้านเมือง
และศาสนาซึ่งไม่ตรงกับบรรยากาศของการฉลอง
ชาวบ้านรู้สึกเสียดายที่ไม่มีโอกาสดูละครสนุกๆ
แบบนั้นอีก
จึงไปสนุกกันที่บ้านของตน
โดยเอาต้นไม้มาไว้ที่บ้าน
เพราะต้นไม้เป็นจุดเด่นในลานวัด
ที่เขาเคยร่วมสนุกสนานกัน
หลังจากนั้นก็เริ่มมีการแขวนลูกแอปเปิ้ล
และแขวนแผ่นขนมปัง
เพื่อระลึกถึงศิลมหาสนิทซึ่งมีวัฒนาการเปลี่ยนแปลงไปเรื่อยๆ
จนในที่สุด
ก็กลายเป็นขนมและของขวัญอย่างที่เห็นอยู่ทุกวันนี้ |
นอกจากนั้น
ชาวเยอรมันยังมีประเพณีอีกอย่างหนึ่งคือ
มีการจุดเทียนหลายเล่มเป็นรูปปิรามิดไว้ตลอดคืนคริสต์มาสโดยมีดาวิดอยู่ที่ยอดปิรามิด
ซึ่งประเพณีที่จะแขวนของขวัญและขนม
ก็ได้รวมกับประเพณีของชาวเยอรมันนี้
มาตั้งแต่ศตวรรษที่ 16
โดยเอาเทียนมาไว้ที่ต้นไม้เป็นรูปทรงปิรามิด
นี่เป็นที่มาของประเพณีปัจจุบัน
ที่มีการแขวนของขวัญและไฟกระพริบไว้ที่ต้นคริสต์มาสและมีดาวของดาวิดไว้สุดยอด
ประเพณีนี้เป็นที่นิยมชมชอบของชาวตะวันตกอยู่มาก
แม้ว่าประเพณีการตั้งต้นคริสต์มาสมีความเป็นมาดังกล่าว
ชาวคริสต์ในสมัยนี้ก็ยังนิยมทำกันอยุ่
เพราะเห็นว่ามีควรามหมายถึงพระเยซูผู้เปรียบเสมือนต้นไม้แห่งชีวิตที่เขียวสดเสมอในทุกฤดูกาลซึ่งหมายถึงนิรันดรภาพขอพระเยซู
และนอกจากนั้นยังหมายถึงความสว่างของพระองค์
เสมือนแสงเทียนที่ส่องในความมืด
ทั้งยังหมายถึงความชื่นชมยินดีและความสามัคคี
ที่พระเยซูประทานให้
เพราะต้นไม้นั้นเป็นจุดรวมของครอบครัวในเทศกาลนั้น.
ชาวเยอรมันเป็นคนเริ่มใช้ต้นไม้คริสต์มาสก่อนคนอื่น
(ประมาณปีค.ศ. 1000)
เขาใช้ต้นไม้คริสต์มาสเพื่อตกแต่งบ้านด้วย
และในปีค.ศ.1800
การใช้ต้นไม้คริสตมาสได้แพร่หลายไปทั่วภาคเหนือของยุโรป
แล้วต่อมาอีกไม่นานชาวเยอรมันอพยพไปยังสหรัฐอเมริกาจึงได้เริ่มใช้ต้นไม้คริสต์มาสที่นั้นด้วย
ปัจจุบันชาวอเมริกาก็ใช้กันเกือบทุกครอบครัว
ดอกไม้คริสตมาส
ในภาษาอังกฤษมีชื่อว่า
"พอยน์เสตทา" ตามชื่อของ
ดร.โจเอล โรเบิร์ท
พอยน์เสตทา
เอกอัครราชฑูตของสหรัฐอเมริกา
ที่ได้พบดอกไม้ชนิดนี้ในประเทศเม็กซิโก
เมื่อ ค.ศ.1828
ชาวอเมริกากลางก็เรียกว่า
"ดอกไม้คืนศักดิ์สิทธิ์"
ต้นคริสต์ศตวรรษที่
17
ชาวเยอรมันเริ่มนำต้นไม้มาประดับบ้านในช่วงคริสต์มาสและตกแต่งด้วยเทียนไข
ธรรมเนียมนี้เริ่มแพร่หลายในอังกฤษเมื่อ
เจ้าชายอัลเบิร์ต
ซึ่งเป็นชาวเยอรมันนำต้นคริสต์มาสในพระราชวังวินเซอร์ในค.ศ.1840
กว่า 20 ปีต่อมา
ต้นไม้ประดับด้วยเทียนไขได้รับความนิยมอย่างสูง
โดยถือเป็นสัญลักษณ์ของการเกิดใหม่
ค.ศ.1882
มีการติดตั้งต้นคริสต์มาสซึ่งตกแต่งด้วยหลอดไฟฟ้าต้นแรกในบ้านเพื่อนของ
โทมัส เอดิสัน
นักประดิษฐ์ในนิวยอร์ก
ใช้หลอดไฟทั้งหมด 80
หลอด
ซึ่งสิ้นเปลืองค่าใช้จ่ายมากทีเดียว
ในค.ศ.1903
เริ่มมีการผลิตไฟราวประดับวันคริสต์มาสออกจำหน่ายแต่ราคายังแพงมาก
ครอบครัวทั่วไปไม่สามารถซื้อไฟราวนี้ได้จนกระทั่งหลังสงครามโลกครั้งที่สอง |
 |
ซานตาคลอส
เป็นจุดเด่นหรือสัญญาลักษณ์
ที่เด็กและผู้คนนิยมมากที่สุดในเทศกาลคริสต์มาส
แต่แท้จริงแล้ว
ซานตาคลอสแทบจะไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเทศกาลนี้เลย
ชื่อซานตาคลอส มาจากนักบุญนิโคลาส
ซึ่งเป็นนักบุญที่ชาวฮอลแลนด์นับถือเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์
ของเด็กๆ
นักบุญองค์นี้เป็นสัวฆราชของ
ไมรา
(อยู่ในประเทศตุรกีปัจจุบัน)
มีชีวิตอยู่ในศตวรรษที่ 4
เมื่อชาวฮอลแลนด์กลุ่มหนึ่งอพยพไปอยู่ในสหรัฐฯก็ยังรักษาประเพณีนี้ไว้
คือฉลองนักบุญนิโคลาสในวันที่
25 ธันวาคม
ซึ่งหมายถึงนักบุญนี้จะมาเยี่ยมเด็กๆ
และเอาของขวัญมาให้ เด็กอื่นๆ
ที่ไม่ใช่ลูกหลานของชาวฮอลแลนด์ที่อพยพมา
ก็รู้สึกอยากมีส่วนร่วมในประเพณีแบบนี้บ้างเพื่อรับของขวัญ
|
 |
ประเพณีนี้จึงเริ่มเป็นที่รู้จักและแพร่หลายไปในอเมริกา
โดยมีการเปลี่ยนแปลงบางอย่างคือ
ชื่อนักบุญนิโคลาส
ก็เปลี่ยนมาเป็นซานตาคลอส
และแทนที่จะเป็นสังฆราชซึ่งเป็นนักบุญองค์นั้น
ก็กลายเป็นชายแก่ที่อ้วน
ใส่ชุดแดง
อาศัยอยู่ที่ขั้วโลกเหนือมีเลื่อนเป็นพาหนะ
มีกวางเรนเดียร์ลาก
และจะมาเยี่ยมเด็กทุกคนในโลกนี้ในโอกาสคริสต์มาส
โดยลงมาทางปล่องไฟของบ้านเพื่อเอาของขวัญมาให้เด็กเหล่านั้น
ตามความประพฤติของเขาลักษณะภายนอกของซานตาคลอสที่ถูกสมมุติขึ้นนี้
เหมือนกับจะลอกเลียนแบบมาจาก
Thor
ซึ่งเป็นเทพเจ้าในนิยายโบราณของเยอรมัน
และลอกเลียนแบบนักบุญนิโคลาสที่นำของขวัญมาแจกเด็กๆ
อันที่จริงซานตาคลอสเป็นรูปแบบที่น่ารักเหมาะสำหรับเป็นนิยายให้เด็กๆ
เชื่อ
แต่อาจจะทำให้คนทั่วไปหันมาสนใจ
ให้ความสำคัญในตัวนิยายนี้แทนการบังเกิดของพระเยซู
ซึ่งเป็นจุดศูนย์กลางของเทศกาลคริสต์มาสนี้.
|
การร้องเพลง
คริสต์มาส
|
เพลงคริสต์มาสเริ่มมีขึ้นในศตวรรษที่
5
ซึ่งในสมัยนี้มีทั้งพระสงฆ์และฆราวาสเป็นผู้แต่งร้องเป็นภาษาลาติน
ลักษณะของเพลงเป็นแบบสง่า
เน้นถึงความหมายของการเสด็จมาของพระเยซู
แต่ในศตวรรษที่ 12
ได้มีวิฒนาการใหม่ในด้านเพลงนี้
เริ่มในประเทศอิตาลี
โดยนักบุญฟรังซิส อัสซีซี
และนักบวชคณะฟรังซิสกัน
เป็นผู้มีส่วนในการสนับสนุนให้มีเพลงคริสต์มาสแบบใหม่
ซึ่งชาวบ้านชอบคือมีท่วงทีทำนองที่ร่าเริงกว่า
และเน้นถึงความชื่นชมยินดี
ในโอกาสคริสต์มาสนี้
เพลงเหล่านี้เป็นภาษาพื้นเมือง
เพลงหนึ่งที่แต่งในสมัยนั้น
(แต่งคำร้องในปี ค.ศ.
1274)
และยังใช้อยู่จนถึงปัจจุบันคือเพลง
"ขอเชิญท่านผู้วางใจ"
O, Come All Ye
Faithful
หรือภาษาลาตินว่า "Adeste
Fideles" |
 |
เพลงคริสต์มาสที่เรานิยมร้องมากที่สุดในปัจจุบันได้แต่งขึ้นในศตวรรษที่
19
จากประเทศเยอรมันและประเทศอังกฤษเป็นส่วนใหญ่
เพลงที่มีชื่อเสียงมากได้แก่
Silent
Night