แดนดินถิ่นไกล
เหลือตา
อยู่สุดนภายังมีดอกฟ้า
แสนงาม
หากไผได้เห็น
จะมัวหลง
เฝ้าคิดพะวง
หลงติดตาม
สาวเอยแสนงาม
งามเหลือตา
.
งามจริงดังคำ
เขาชม
หากได้สุขสมภิรมย์กับน้อง
สมใจ
จะขอใฝ่ฝัน
แต่นางเดียว
บ่ขอข้องเกี่ยว
หญิงอื่นใด
เฝ้าแต่หลงไหลใฝ่ฝันใจปอง
.
โอ้
กุหลาบสวรรค์
แห่งเมืองปากซันให้อ้ายใฝ่ฝัน
หมายปอง
ใจ
อ้ายหวังอยากเคียงประคอง
กุหลาบเป็นสีดั่งทอง
เมื่อยามแสงส่องจากดวงสุรีย์
.
ยามแล้งค่ำลง
น้ำซัน
หมู่บริพรรณน้ำซันไหลผ่าน
ใสดี
ข้อยเห็นผู้สาว
เจ้าล่องลอย
หมู่ปลาใหญ่น้อย
ลอยล่องนที
สิ้นแสงสุรีย์สาดสีแสงจันทร์



