สิ้นแสงดาว พราวระยับ
จับเรือนผม
สิ้นสายลม พรมลูบ
จูบปรางค์สอง
สิ้นคำลา อาลัย
ในครรลอง
สิ้นแสงส่อง
มองข้างหน้า ฟ้ามืดมน
หลับตาลง ตรงนี้
ไม่มีเจ้า
จำเปลี่ยวเหงา
เจ้าห่างหาย ในเวหน
ภาพความหลัง ยังตราตรึง
ซึ่งกมล
วอนฟ้าฝน ดลเจ้ากลับ
อย่าลับลา
รักเพียงเจ้า
เว้าวอนวาน ม่านเมฆหมอก
กระซิบบอก ว่าคิดถึง
คะนึงหา
เป็นโคมทอง ส่องสว่าง
ทางชีวา
เป็นดวงตา ฝ่าคืนวัน
สานสายใย
ไม่อยากยิน สิ้นสลาย
สายธารฝัน
คงมีวัน พรุ่งนี้
ที่ฟ้าใส
ขออภัย ในอาญา
พร่าดวงใจ
วาดหวังไว้ สายธารรัก
จักไหลริน