วันหนึ่งแม่ของแชปลินซึ่งป่วยเป็นโรคหลอดลมอักเสบ  ต้องหยุดแสดงกลางคันเพราะเจ็บคอ ไม่มีเสียง ผู้ชมโห่ฮาไม่พอใจอย่างมาก ผู้จัดการเวทีไม่รู้จะ แก้ปัญหาอย่างไร  บังเอิญเหลือบไปเห็นเด็กชายแชปลิน จึงพาออกมาแนะนำตัวต่อผู้ชมแล้วให้แชปลินแสดงแทนแชปลินร้องเพลงและเต้นระบำตามที่แม่หัดให้โดยไม่เคอะเขิน ปรากฏว่าการแสดงของเขาเป็นที่ชื่นชอบของผู้ชมอย่างไม่คาดฝัน และนั่นเป็นการแสดงบนเวทีครั้งแรกของเขา  แต่เป็นครั้งสุดท้ายของแม่

          เมื่อแม่ไม่สามารถยึดอาชีพนักแสดงได้ต่อไป ความเป็นอยู่ในครอบครัวก็ลำบากขึ้น แชปลินและพี่ชายต้องเร่ขายของและทำงานรับจ้างหาเงินมาจุนเจือครอบครัว ในที่สุดแม่ก็เสียสติ เขาและพี่ชายต้องเข้าพึ่งสถานสงเคราะห์เด็กอนาถา

          แชปลินเริ่มเข้าวงการแสดงโดยได้รับคัดเลือกให้เล่นละครในบท 'บิลลี่' เด็กส่งหนังสือพิมพ์ในละครเรื่อง 'เชอล็อกโฮล์ม'  และได้แสดงละครเรื่อง 'จิม'  อีกเรื่องหนึ่งด้วย  เพียงครั้งแรกที่แชปลินได้อวดฝีมือในการแสดง  นักวิจารณ์ก็เขียนชมว่า แชปลิน เป็น... “ดาราที่อนาคตจะสุกใสแน่นอน”

          แชปลินได้มีโอกาสเดินทางไปอเมริกาโดยร่วมไปกับคณะละครของเฟรด  คาร์โน และได้รับการติดต่อให้แสดงภาพยนตร์ของบริษัทคีย์สโตน แชปลินสร้างความชื่นชอบให้แก่ผู้ชมด้วยภาพของตัวตลกที่สวมเสื้อคับ  กางเกงหลวม  รองเท้าขนาดใหญ่  สวมหมวกใบจิ๋ว  ควงไม้เท้า และติดหนวดแปรงสีฟันเหนือริมฝีปากภาพยนตร์ทุกเรื่องของแชปลินทำรายได้อย่างงดงามเป็นที่กล่าวขวัญตามหน้าหนังสือพิมพ์และร้านกาแฟ

          หลังจากที่ประสบความสำเร็จทางด้านการแสดง แชปลินก็ขอเขียนบทและกำกับการแสดงเอง  ผลงานเรื่องแรกของเขาคือเรื่อง  Caught in the Rain ในเวลา ๑ ปี บริษัทคีย์สโตนก็มีหนังที่แชปลินแสดงถึง ๓๕ เรื่อง แต่ละเรื่องทำรายได้สูงทั้งสิ้น ในระหว่างนี้แชปลินมีรายได้อาทิตย์ละ ๒๐๐ เหรียญ เมื่อสัญญาครบ ๑ ปี  แชปลินก็ลาออกจากคีย์สโตนเพราะบริษัทฯ  ไม่สามารถจ่ายค่าตอบแทนอาทิตย์ละ ๑,๐๐๐ เหรียญตามที่เขาเรียกร้องได้ แชปลินทำงานกับบริษัท เอสซันเนย์  และมิวชวล ฟิล์ม ตามลำดับ กับบริษัทหลังนี้ เขาได้ค่าจ้างอาทิตย์ละ ๒๐,๐๐๐ เหรียญและเงินโบนัสอีกปีละ ๑๕๐,๐๐๐ เหรียญ  ค่าตัวของแชปลินเพิ่มเป็นปีละ  ๑ ล้าน ๒ แสนเหรียญ เมื่อทำสัญญากับบริษัทเฟิสต์ เนชั่นแนล ในเวลานั้นแชปลิน กลายเป็นเศรษฐีย่อย ๆ คนหนึ่ง และกลายเป็นอัจฉริยศิลปินของโลก

          ภาพยนตร์เงียบของแชปลิน มิใช่ภาพยนตร์ตลกธรรมดา  แต่เป็นภาพยนตร์ที่สะท้อนความคิดที่มีต่อสังคมและมนุษย์ โดยเฉพาะความคิดที่มีต่อสังคมในระบบทุนนิยม  ดังจะเห็นได้จากผลงานเด่น ๆ  เช่น The  Gold  Rush เป็นเรื่องของยุคคลั่งทองในอเมริกาสะท้อนภาพชีวิตของคนอเมริกันในยุคต้นของระบบทุนนิยมที่สังคมเต็มไปด้วยการแย่งชิงและฉวยโอกาส  คนรวยยิ่งรวยขึ้น  ในขณะที่คนจนไม่มีโอกาสที่จะยกระดับตัวเอง

เรื่อง  City  Lights ชี้ถึงผลการเติบโตของสังคม  เรื่อง  Modern Times แสดงถึงชีวิตของคนในสังคมอุตสาหกรรมที่มีการแบ่งงานกันทำอย่างเป็นระเบียบเครื่องยนต์กลไกต่าง ๆ  ได้รับการพัฒนา  หนังเปรียบเทียบให้เห็นว่ามนุษย์ตกอยู่ภายใต้กฎเกณฑ์และระบบการทำงานของสิ่งที่มนุษย์ประดิษฐ์ขึ้น  ผลงานบางเรื่องของเขาเช่น The Great Dictator,  Monsieur  Verdoux  ทำให้เขาถูกโจมตีว่าเป็นผู้นิยมลัทธิคอมมิวนิสต์  แชปลินมีความคิดทางการเมืองที่ขัดกับรัฐบาลนั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้เขาถูกสั่งห้ามเข้าอเมริกาอีก

          มุขตลกของชาลี แชปลิน  ถ้ามองเพียงผิวเผินคนดูอาจสงสารและเห็นว่าเขาเป็นเหยื่อของสังคม แต่ถ้าสังเกตให้ดีแล้วจะเห็นว่าชายพเนจรผู้เซ่อซ่าคนนี้มิได้ยอมแพ้โดยสิ้นเชิง  ทุกครั้งที่เขาถอยหนีเพื่อให้พ้นภัยนั้น  เขาจะชูกำปั้นขึ้น แล้วหันมาทำท่าให้ศัตรูระวังตัวไว้ว่า ยังจะมีโอกาสที่เป็นของเขาบ้าง หรือท่าทางที่เดินยักไหล่ออกไปอย่างไม่สนใจกับสิ่งที่อยู่เบื้องหลังในตอนจบ ก็เป็นเหมือนสัญลักษณ์ที่จะบอกว่า  ยังมีอนาคตและความหวังรอเราอยู่เสมอ

          สำหรับชีวิตครอบครัว  ขณะยังหนุ่มแชปลินไม่ประสบความสำเร็จในเรื่องความรัก  เขาผ่านการหย่าร้างกับดาราสาวถึง ๓ คน  จนมาพบกับ อูนา โอนีล ซึ่งเป็นการแต่งงานครั้งที่ ๔ ชีวิตครอบครัวของเขาก็มีความสุขอย่างแท้จริง  ในบั้นปลายของชีวิต ชาลี แชปลิน พำนักอยู่กับอูนาและลูก ๆ ที่สวิตเชอร์แลนด์ ในปี ๒๕๑๘ เขาได้รับการแต่งตั้งจากสมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษให้เป็น เซอร์ ชาร์ลส์ สเปนเซอร์ แชปลิน เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ ๒๕ ธันวาคม ๒๕๒๐

          หากคุณสมศักดิ์ต้องการทราบเรื่องราวของชาลี แชปลิน โดยละเอียด โปรดอ่านหนังสือ 'ชาลี แชปลิน ศิลปินแห่งศตวรรษ'แปลโดย เตือนตา  สุวรรณจินดา

ที่มา : หนังสือ ๑๐๘ ซองคำถาม  สำนักพิมพ์สารคดี
http://guru.sanook.com