เพลง: ดอกราตรี
วง : Endorphine

ดึกลับดับแสง แอบแฝงในฟ้าราตรี ส่งกลิ่นอบอวลป่วนในหัวใจให้เกินข่มตา ขาวราวดวงเดือน เลื่อนลอยกันลงมา จากบนนภา กลายเป็นดอกไม้ราตรี กลิ่นหวนชวนหอม ลอยหายไปไกลแสนไกล ดั่งดวงดอกไม้ เจ้าส่งสายใยถึงใครอีกคน ที่ลับลาไป ทิ้งให้ราตรีหม่น ดุจดังหัวใจของคนที่เด็ดเจ้ามา *ดึกดื่นคืนนี้ ก็เธออยู่แห่งหนไหน อีกกี่คืนไม่รู้ ที่ยังคงต้องฝัน เฝ้ารอไปอย่างนี้ ฝากฟ้าสวรรค์ กระซิบถ้อยคำรำพัน ให้ใครคนนั้น ไม่ลืมไม่เลือนเรื่องราวคนนี้ แม้ราตรีโรย ร่วงลับลาชีวี แต่รักที่มี ไม่เคยจะเลือนร้างไป

"วงเอนโดฟิน  Endorphine" เป็นวงดนตรี จากค่าย Bulldog ในเครือ GMM Grammy สมาชิกในวงได้แก่ ธนิดา ธรรมวิมล หรือ ดา (ร้องนำ), ธนัศม์ อมรมานัส หรือ เบิร์ด (เบส), อนุชา บ่อทองคำกุล หรือ เกี้ย (กีตาร์), ฐปพล อมรมานัส หรือ บอมบ์ (กลอง) "ที่มาของชื่อเอนโดฟิน" ชื่อวงเอ็นโดรฟิน (Endorphine) เกิดขึ้นจากเป็นความบังเอิญ ในระหว่างที่วงเอ็นโดรฟินกำลังอยู่ในช่วงเดินทางประกวด พวกเขากำลังขับรถไปด้วยกัน แต่พวกเขายังไม่มีชื่อวง ในตอนนั้นระหว่างรถกำลังติดไฟแดงอยู่ แล้วสายตาก็พลันไปเห็นด้านหลังของรถคันข้างหน้า ติดสติกเกอร์ที่เขียนคำว่า "Endorphin" ที่แปลว่า สารเอ็นดอร์ฟิน สารในร่างกายมนุษย์ ที่ผลิตออกมาเพื่อให้เกิดความสุข เมื่อลงความเห็นว่า เป็นชื่อที่มีความหมายดี จึงนำมาตั้งเป็นชื่อวง "พวกเราก็อยากเป็นคนที่ให้ความสุขกับเพื่อนๆ ก็เลยใช้ชื่อนี้เป็นชื่อวงเป็นต้นมา" -- จากคำสัมภาษณ์ของวงเอ็นโดรฟิน   "เอนโดฟินกับการแพทย์และพุทธศานา" สารเอนโดฟิน ( Endophine)สารแห่งความสุข หรือ"สารบุญ" ยามใดที่มนุษย์มีอารมณ์ที่พึงปรารถนา หมายถึงอารมณ์ทางบวกที่สร้างความรู้สึกที่ดีก่อเกิดความสุขให้ประโยชน์แก่บุคคลและผู้ใกล้ชิด ร่างกายก็จะมีการหลั่งสารแห่งความสุขหรือ สารเอนโดฟิน ( Endophine)ที่เสมือนเป็นโอสถทิพย์ เป็นวัคซีนใจให้แก่บุคคล อารมณ์ชนิดนี้ ได้แก่ อารมณ์รื่นเริง เบิกบาน ชื่นมื่นแจ่มใส พอใจ อิ่มอกอิ่มใจ สนุกสนาน อารมณ์ขันสมหวัง ยินดีปรีดา ปลอดโปร่ง ภาคภูมิใจ เป็นต้น บุคคลซึ่งมีจิตสัมมาทิฐิ มีความเมตตาปราณี มองโลกในแง่ดี มีสติ สมาธิ จิตใจเบิกบาน ต่อมใต้สมองก็จะสร้าง"สารบุญ"หรือ Endorphine ออกมาเป็นประจำส่งผลให้กายและใจเบาสบาย เกิดความปิติ กินได้นอนหลับ เม็ดเลือดขาวก็จะแข็งแรง สร้างภูมิคุ้มกันได้สูง ส่งผลให้เซลล์มะเร็งหยุดหรือลุกลามช้าลง   คำขอสุดท้าย ดา   เอนโดฟิน ฉันไม่อยากเกลียดเธอ บอกไว้เลยว่ายังมีใจ และยังไม่ลืมเรื่องดีๆ ฉันไม่อยากรอดู ความรักเราต้องโดนย่ำยี และต้องแหลกคามือของเรา ทำทุกอย่างทุกทาง เพื่อจะยังได้ซื้อเวลา จนสุดท้ายต้องยอม ปล่อยมือฉันซะเถอะ มันถึงเวลา เรานั้นต้องรับความจริง ปล่อยมือแล้วอำลา อย่ายื้อให้เจ็บกว่านี้ ปล่อยความรักให้อยู่ในที่ดีๆ ลงท้ายด้วยความเข้าใจ ครั้งสุดท้ายที่อยากขอเธอ เมื่อเราต่างกันไกล ไม่ใช่ใครที่ผิดสักคน ขอเพียงอย่าทนฝืนกันไป ฉันไม่อยากรอวัน ที่สองเราต่างทำร้ายใจ และต้องจบลงอย่างร้าวราน ทำทุกอย่างทุกทาง เพื่อจะยังได้ซื้อเวลา จนสุดท้ายต้องยอม ปล่อยมือฉันซะเถอะ มันถึงเวลา เรานั้นต้องรับความจริง ปล่อยมือแล้วอำลา อย่ายื้อให้เจ็บกว่านี้ ปล่อยความรักให้อยู่ในที่ดีๆ ลงท้ายด้วยความเข้าใจ ครั้งสุดท้ายที่อยากขอเธอ ปล่อยมือฉันซะเถอะ มันถึงเวลา เรานั้นต้องรับความจริง ปล่อยมือแล้วอำลา อย่ายื้อให้เจ็บกว่านี้ ปล่อยความรักให้อยู่ในที่ดีๆ ลงท้ายด้วยความเข้าใจ ครั้งสุดท้ายที่อยากขอเธอ คืนข้ามปี ดา เอ็นโดรฟิน คำร้อง : เผ่าพันธุ์ อมตะ ทำนอง / เรียบเรียง : สุวัธชัย สุทธิรัตน์ มองเวลาก็เกือบเที่ยงคืน.. สิ้นคืนนี้ ก็เป็นเวลาของปีใหม่ มองทางใดมีแต่แสงไฟ สวยเพียงไหน หัวใจก็จำได้เลือนลาง มีเพลงเปิดดัง มีผู้คนรอบกาย หัวใจก็ยังเงียบงัน อยากมีคนพิเศษ อยู่ในคืนพิเศษ คืนสำคัญอีกคืน ที่ต้องอยู่อย่างเหงาใจ อยากมีคนพิเศษ จับมือกันข้ามผ่าน... คืนสำคัญอีกคืน ที่ความเหงาคืบคลาน...หัวใจ รอเวลาจะผ่านข้ามปี ข้ามคืนนี้ เหมือนเดิมด้วยใจที่ว่างเปล่า มองทางใดเจอแต่เรื่องราว ของความรัก ของคนที่มาคู่เคียงกัน มีเพลงเปิดดัง มีผู้คนรอบกาย หัวใจก็ยังเงียบงัน อยากมีคนพิเศษ อยู่ในคืนพิเศษ คืนสำคัญอีกคืน ที่ต้องอยู่อย่างเหงาใจ อยากมีคนพิเศษ จับมือกันข้ามผ่าน... คืนสำคัญอีกคืน ที่ความเหงาคืบคลาน...หัวใจ มีเพลงเปิดดัง มีผู้คนรอบกาย หัวใจก็ยังเงียบงัน อยากมีคนพิเศษ อยู่ในคืนพิเศษ คืนสำคัญอีกคืน ที่ต้องอยู่อย่างเหงาใจ อยากมีคนพิเศษ จับมือกันข้ามผ่าน... คืนสำคัญอีกคืน ที่ความเหงาคืบคลาน...หัวใจ

 

March 26, 2007

ไม่สงวนลิขสิทธ์ในการนำไปใช้ประโยชน์ทางการศึกษา แต่ขอความกรุณาอ้างอิงแหล่งที่มาตามสมควร จะขอบคุณยิ่ง


 

กลุ่มบริหารทั่วไป โรงเรียนศึกษานารี 176 ถ.ประชาธิปก  เชิงสะพานพระปกเกล้า แขวงวัดกัลยาณ์  เขตธนบุรี   กทม.10600 by  wita : wita_snr@hotmail.com