โดดเดี่ยวเดียวดายในท้องเล
ลมพัดลมเพลอยมาไกล
เป็นแค่ขอนไม้ไม่มีทิศทาง
ประคองตัวเองไปเหงาเหงา
กลางคืนเหน็บหนาวจนใจจะพัง
ไม่เหลือความหวังอะไรเลย
วันหนึ่งน้องสาวลอยคอมา
มือเจ้าไขว่คว้าขอนไม้เอาไว้
เพียงหวังในใจ
พยุงให้รอย
อยากส่งให้เธอไปถึงฝั่ง
พื้นดินทางนั้นยังรอคอย
แรงเหลืออยู่น้อยจะไปอย่างไร
*
หากมีเรือสักลำแล่นมา
ก็ขอให้เธออย่าช้าขึ้นเรือนั้นไป
**
เปรียบกับพี่เป็นแค่ขอนไม้
ต่อให้รักเจ้ามากพียงไหน
ผุพังไป
พึ่งพาก็ได้ไม่นาน
เปรียบกับพี่เป็นแค่ขอนไม้
เกาะลอยคอให้เพียงข้ามวัน
แต่ฝั่งฝัน
ขอเพียงให้เรือพาเจ้าไป
โดดเดี่ยวเดียวดายในท้องเล
ลมพัดลมเพไปตามกระแส
ขอนไม้อ่อนแอจะไปไหนไกล
พี่อยากให้จมไปด้วยกัน
ไม่ยอมให้ฝันเจ้าต้องสลาย
เมื่อพี่จมหายให้เจ้ายังมีหวัง
(ซ้ำ
*,
**,
**)
